Tijdelijk Beschikbaar De Joodse sekten ten tijde van Jezus – Marcel Simon

Beschrijving

De Joodse sekten ten tijde van Jezus

Carillon-reeks, 43.

Evenals de grote Israëlische sekten, was het Alexandrijnse Jodendom één van de voornaamste Joodse religie. Het Joods-Alexandrijnse denken in zijn geheel, werd gekenmerkt door een mengeling van Bijbelse openbaring en die van het Grieks filosofisch denken. Dit blijkt uit de Griekse vertaling van de Bijbel, 2e eeuw v.d.g.j., voor de Joden geschreven die hun eigentaal niet meer machtig waren. Deze Griekse vertaling van de Bijbel, de Septuagint, vertelt over het verlangen van de Joden om hun godsdienst opnieuw te doordenken en introduceert tegelijkertijd het Jodendom bij de heidenen die de waarheid zoeken in een vorm die zij kunnen begrijpen.

De voornaamste vertegenwoordiger van het Joods-Alexandrijnse denken is Philo, tijdgenoot van Jezus. Philo was een gelovige Jood en liet zich inspireren door de Heilige Boeken. Hij accepteerde de openbaringsgedaante en idee van de van de uitverkiezing van Israël. Hij hing de Tora aan en de 5 boeken van Mosje. Op de Wet steunde Philo zijn eigenuniversalisme. Philo had het standpunt niet dat de Tora een vorm van een handvest was tussen G´d en Israël, om de goddeloze volken te isoleren. Hij vond dat de Tora een universele, op kosmische wijze, draagwijdte heeft. Philo ging ervan uit dat er een volmaakte identiteit bestaat tussen de voorschriften van Mosje en het beste uit het onderricht van de heidense filosofen die allen in enige mate van de Bijbel als van hun 1e inspiratiebron afhankelijk zijn.

Zie voor verdere TOELICHTING ook de ACHTERZIJDE van het boek !