Beschrijving
De onmisbaarheid van de personele ethiek
Rede uitgesproken bij de aanvaarding van het ambt van gewoon hoogleraar in de ethiek aan de Theologische Hogeschool van de Gereformeerde Kerken in Nederland te Kampen op 8 september 1970.
Kamper Bijdragen onder redactie van J. Kamphuis en J. P. Lettinga, VII
Het afscheid van de kerk van Brunssum-1″reebeek viel mij zwaar. Nog geen drie jaar was ik op deze geïsoleerd liggende post in ons kerkelijk leven predikant. U , broeders en zusters uit Brunssum-Treebeek, hebt mij het gewaad waarin ik thans sta te oreren als cadeau nagegeven. Ik hoop van harte, dat ik er geen heimwee in krijg naar de goede jaren, die mijn vrouw en ik onder U mochten doorbrengen. Het verheugt mij wèl, dat de band tussen ons slechts gedeeltelijk wordt doorgesneden, omdat ik als emeritus-predikant een plaats in U w midden behoud. Het is een feest voor ons, Vader, dat U deze dag mag beleven. U hebt samen met Moeder veel zorg over en met mij gehad, vooral in dagen van ziekte. Dat het U vergund is in de vreugde van deze dag te delen, stemt ons diep dankbaar. Wij missen vandaag onze Moeder, maar dat het ‘humanum’ met de lofprijzing op God alles te maken heeft, is een lering waarin ik mee door haar blijmoedig dagelijks psalmgezang onderwezen ben. Mijne Heren Studenten, het is gebruikelijk, dat U in inaugurele oraties als hekkensluiters fungeert. Bezetting van universiteitsgebouwen en senaatskamers hier en daar heeft daarin – voorzover mij bekend – nog geen verandering gebracht. Uw vertegenwoordigers, die ik onlangs tijdens een bespreking met de senaat over U w opleiding kon observeren en aanhoren, maakten op mij niet de indruk van het slag studenten te zijn, dat op het ‘one man one vote’ aandringt. Maar evenmin staken zij hun kritiek onder stoelen of banken. Paternalistisch of progressief is aan onze Hogeschool gelukkig geen dilemma. Wij zullen voor deze uitersten bewaard blijven, wanneer wij samen het heil zoeken van de kerken, die onze opleiding tot de dienst des Woords hebben ingesteld. Deze kerken verlangen aan haar Hogeschool na de storm, die zowel inde kring van de hoogleraren als in U w eigen midden ravage heeft aangericht, een werkgemeenschap waarin het ‘ora et laibora’ ons aaneensmeedt. Ik hoop de mij opgedragen taak naar vermogen te verrichten waarbij ik besef, dat U , die ik het laatst toespreek, het eerst en het meest in mijn aandacht zult staan. De wens van de generale synode van Hoogeveen, uitgedrukt in haar benoemingsbrief, maak ik rot mijn gebed, n.1. dat de Heilige Geest mij ‘bekwame en met al zulke gaven van het geloof toeruste, die mijn dienst in het midden der kerken tot een eer van Christus kunnen doen strekken. Ik heb gezegd. 27
Zie voor verdere TOELICHTING ook de TITELPAGINA van het boek !
| Auteur: | J. Douma |
| ISBN: | 9060150716 9789060150719 |
