Beschrijving
De Heer zegt niet dat je maar nooit moet huilen,
Dat het er altijd op aan komt sterk te zijn.
Hij weet toch zelf wat zwakheid is en pijn.
“Mijn kind,” zegt Hij, “kom dan maar bij Mij schuilen.”
De Heer zegt niet dat je maar niet moet vragen
En dat je flinker moet zijn dan je bent.
Hij heeft toch zelf ook Zijn “Waarom?” gekend.
“Mijn kind,” zegt Hij, “laat mij je helpen dragen.”
De Heer zegt niet dat niemand zal begrijpen
Hoe zwart de nacht van eenzaamheid soms is.
Was Hij niet eenzaam in de duisternis?
“Mijn kind,” zegt Hij, “laat Mij je hand maar grijpen.”
De Heer zegt niet: “Waarom zou je nog werken,
Als toch je leven haast geen doel meer heeft?”
Is Hij die stierf dezelfde niet dei leeft?
“Mijn kind,” zegt Hij, “Ik zal je zelf wel sterken.”
Dien de Haan
Soms gaat de hemel éven voor je open
en glanst een lichtstraal op je pad:
Verrast herken je hen die naast je lopen,
op reis als jij – en naar dezelfde Stad.
Zie voor verdere TOELICHTING ook de ACHTERZIJDE van het boek !
Recensie(s)
Deze gedichten zijn geschreven vanuit een diepe geloofsovertuiging. De meeste verzen zijn geent op bijbelteksten die bij de verzen zijn afgedrukt. Angst, verlies van geliefde personen en het aanvaarden door een vast vertrouwen en geloof in God, vormen de hoofdlijnen van deze bundel. In eenvoudige taal geeft de dichteres troost en bemoediging aan hen die gelijkgestemd zijn, waardoor dit boekje voor velen een herkenning kan zijn. De bundel is verzorgd uitgegeven en bevat drie foto’s van verschillende fotografen.
(NBD|Biblion recensie, J.A. Barentsen)
| Auteur: | Dien de Haan |
| ISBN: | – – g e e n – – |
