Populair Sint Benedictus’ regel voor monniken : De regel van Sint Benedictusvertaald en ingeleid door F. Vromen osb – St. Willibrordusabdij

Beschrijving

Sint Benedictus’ regel voor monniken

De regel van Sint Benedictus vertaald en ingeleid door F. Vromen osb

Benedictus Nursiensis van Nursia, Kerkvader stichter van westerse monnikenwezen.

De heilige
Benedictus(480-547) wordt algemeen beschouwd als vader van hetkloosterlevenin deLatijnse Kerk. Hij is vooral bekend vanwege deregel van Benedictus. Deze is in het hele kloosterleven een belangrijk uitgangspunt geworden, ook buiten de benedictijner kloosters. Het is een leven van het gemeenschappelijk delen van alle bezittingen. Centraal staat het werken voor de gemeenschap en spirituele verdieping

Benedictus wilde met zijn regel een houvast bieden aan diegenen voor wie een kloosterregel als die vanBasilius de Grotete streng was. Hij beschrijft zijn regel als een leidraad voor beginners. Hij schreef de tekst in eerste instantie voor de monniken van deAbdij van Monte Cassino.

DeRegula Benedicti bestaat uit een proloogen 73 hoofdstukken. De hoofdstukken 1-3 leggen de fundamenten voor het leven in eenklooster, allereerst de gehoorzaamheid in de zin van het goede en oplettende luisteren. In de hoofdstukken 4-7 bespreekt Benedictus dedeugdenwaaraan monniken dienen te voldoen, met name gehoorzaamheid, armoede en nederigheid. In hunkloostergeloftenbeloven religieuzen trouw aan deze deugden. Vervolgens komen in de hoofdstukken 8 tot en met 20 voorschriften voor deliturgie, hetopus Dei, “het aan God welgevallige werk” aan de orde.

De termopus Deiis ook de naam van de huidige kerkelijke instellingOpus Dei, maar de leden ervan leiden geen kloosterleven. De bestraffing van overtredingen van de voorschriften vormt de inhoud van de hoofdstukken 21 tot en met 30. Vervolgens bespreekt Benedictus in de hoofdstukken 31-57 praktische zaken als het beheer van het klooster, de taken van monniken, de zorg voor monniken en voor hun gasten. De opname en positie vannovicen, de rangorde in de kloostergemeenschap, de keuze vanabtenprior, alsmede de taken van de portier, vormen de onderwerpen van de hoofdstukken 58 tot en met 66. In de hoofdstukken 67 tot en met 72 wordt de onderlinge omgang van de monniken besproken. Het laatste hoofdstuk is een epiloog.

Zie voor verdere TOELICHTING ook de TITELPAGINA van het boek !