De Dood in zijn ware gedaante – Okke Jager Dagaanbieding

Beschrijving

Zolang het leven waard is geleefd te worden, is het ook waard verlengd te worden. Maar wij hebben onze voortijdige dood bij voorbaat als onvermijdelijk aanvaard. Wij zien de dood niet in zijn ware gedaante: als de laatste vijand, die stap voor stap moet worden teruggedrongen.

Wij bagatelliseren de dood door abstracte ‘levenswijsheden’ die versluieren wat de dood in werkelijkheid bij mensen aanricht. Het verzet tegen de dood wordt verlamd door de traditionele berusting, maar ook door een moderne herwaardering die de dood een menselijk gezicht geeft.
Dit boek bespreekt de vraag: wat moet er in ons denken, geloven en handelen veranderen, voordat het voor ons een prioriteit wordt elke voortijdige dood te voorkomen en de doodsgrens te verschuiven? Pas later kunnen de mogelijkheden van een langer leven en de praktische en godsdienstige bezwaren daartegen ter sprake komen: in het binnenkort te verschijnen Liever langer leven, dat als een vervolg op dit boek beschouwd kan worden, hoewel beide publikaties ook los van elkaar te lezen zijn.
Uitgangspunt is de reële ervaring van stervenden en rouwenden. Hoewel het soms onvermijdelijk is iets dieper op theoretische achtergronden in te gaan, hoeft niemand zich af te vragen: waar hebben die academici het nu weer over? Het gaat over wat ieder mens ten diepste raakt.

Dr. Okke Jager (1928) doceert evangelistiek, ethiek en massacommunicatie aan de Theologische Hogeschool van de Gereformeerde Kerken te Kampen.

Recensie(s)
Volgens de auteur, docent evangelistiek, ethiek en massacommunicatie aan de Theol. Hogeschool te Kampen, wordt de dood niet in zijn ware gedaante gezien, nl. als de laatste vijand die stap voor stap moet worden teruggedrongen. Wij aanvaarden de dood te snel, maar tegen deze vijand past verzet. Ook in de christelijke traditie bestaat er een aanwijsbare lijn van berusting t.o.v. de dood. In het hoofdstuk “De bagatellisering van de dood” onderzoekt Jager kritisch wat dat inhoudt. Ook de moderne herwaardering van de dood wordt als een nieuwe berusting beschouwd. Van deze “dood met een menselijk gezicht” geeft Jager 11 voorbeelden. Het boek is een merkwaardig voorbeeld van verzetsliteratuur, zowel in het persoonlijke levensverband, als in onze cultuur: schrijver verzet zich fel tegen het accepteren van de kernbewapeing als onvermijdelijk verschijnsel. Op heldere wijze wordt in dit boek een pleidooi gevoerd voor verantwoordelijkheid.

(NBD|Biblion recensie, J.A. Eekhof)

Zie voor verdere TOELICHTING ook de ACHTERZIJDE van het boek !