Saskia en Jeroen : domme dingen – Jaap ter Haar (3e druk) Flitsaanbieding

Beschrijving

Saskia en Jeroen domme dingen

Een boekje vol avonturen van Saskia en Jeroen, de tweeling die een beetje kattekwaad nooit uit de weg gaat,
verteld door Jaap ter Haar en getekend dooer Charlotte Dematons.

‘Ik weet iets leuks,’ zei Jeroen. En zo begint er weer een nieuw avontuur van de ondeugende tweeling Saskia en Jeroen. Ze bedoelen het altijd goed en doen eigenlijk nooit domme dingen…
Ze verrassen hun ouders met een goochelvoorstelling. Ach, er sneuvelen misschien wat glazen maar er komt wel een echt konijn uit papa’s hoed.
Als Saskia en Jeroen niet naar de kapper mogen, spelen ze zelf kappertje op hun kamer. Dat gaat hartstikke goed…

Het is duidelijk dat niets ooit ‘gewoon’ gaat en dat maakt de kleuters Saskia en Jeroen, creaties van Jaap ter Haar, vreselijk populair bij vele kinderen.

In deze serie verschenen:
De tweeling, Uit logeren, Aan zee, Domme dingen, Met de dieren, Op stap

Over de auteur:
Jacob Everard ter Haar (Hilversum, 25 maart 1922 – Laren, 26 februari 1998) was een Nederlands historicus en schrijver van kinder-, geschiedenis- en mythologische boeken. Na de Tweede Wereldoorlog werd hij oorlogscorrespondent in Indonesië. Nadat hij voor de militaire dienst was afgekeurd ging hij voor de Wereldomroep werken. Uit liefhebberij begon hij met het schrijven van verhaaltjes. Dit bleek in de smaak te vallen en al snel ging hij over tot het schrijven van hoorspelen (voor de radio) en boeken. Velen van de oudere generatie zullen zich nog de avonturen van Saskia en Jeroen en Ernstjan en Snabbeltje herinneren, wat te horen was op de vrije woensdagmiddag, net voor het schoolwedstrijdprogramma Jeugdland van de NCRV radio. Vanaf 1952 legde hij zich volledig toe op het schrijven van boeken. Hierbij haalde hij een hoge productie; in twintig jaar schrijft hij meer dan tachtig forse boeken. Na het afronden van de vierdelige serie Geschiedenis van de Lage Landen tegen het eind van de jaren zeventig liep zijn productie terug en ging hij zich meer wijden aan het schilderen. Zijn meeste boeken zijn echte kinderboeken. Daarnaast legde hij zich toe op geschiedenis. Hij had een beeldende schrijfstijl waarin hij feiten vermengde met verhalende (en grotendeels) verzonnen onderdelen, wat tot een zeer vlot leesbaar geheel leidde. Ook bewerkte hij een groot aantal sagen en legenden.

Zie voor verdere TOELICHTING ook de ACHTERZIJDE van het boek !